สายการบินจะบินอีกทีได้ยังไง

การบินเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดในโลก มีบุคลากรหลายล้านคนเป็นหลักฐานสำหรับการดำเนินชีวิต


อีกหลายสิบล้านคนแล้วก็ปฏิบัติหน้าที่เป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของระบบประสาทศูนย์กลางของธุรกิจระหว่างชาติแล้วก็การผ่อนคลายแต่ทว่าในขณะนี้จำนวนมากของโครงข่ายได้ถูกปิดตัวลงอันเป็นผลมาจากการระบาดของวัวโรท้องนาเชื้อไวรัส ปริมาณเที่ยวบินต่อวันลดน้อยลง 80% ตั้งแต่ต้นปีและก็ในบางภูมิภาคการจราจรผู้โดยสารแทบจะทั้งหมดถูกหยุด

อุตสาหกรรมอยู่ในโหมดเอาชีวิตรอดโดยสายการบินท่าอากาศยานรวมทั้ง บริษัท จัดแจงภาคพื้นดินต่างหวังที่จะรักษาเงินสดสำรองในตอนที่กระแสรายได้ธรรมดาของพวกเขาแห้งเดี๋ยวนี้คาดว่าจะมีการสูญเสียตำแหน่งงานอย่างมากมายโดย บริษัท แม่ของสายการบินบริติชเครื่องปรับอากาศเวย์สประกาศเมื่อวันอังคารว่า บริษัท จะลดตำแหน่งงานลงได้มากถึง 12,000 ตำแหน่งจากสายการบินที่มีบุคลากร 42,000 คน IAG พูดว่าไม่คาดว่า BA จะมองเห็นความจำเป็นผู้โดยสารกลับไปสู่ระดับ 2019 ตรงเวลา ยาวนานหลายปีที่อื่นๆEasyjet ได้ปลดบุคลากรลูกเรือ 4,000 คนภายในสหราชอาณาจักรตรงเวลาสองเดือนแควนตัสได้ทิ้งบุคลากร 20,000 คนแล้วก็นักบิน 700 ผู้ที่สายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ได้ตกลงเกษียณก่อน

อย่างไรก็ดีในตอนนี้ความพึงพอใจก็แปรไปสู่อนาคตและก็สายการบินทั่วทั้งโลกจะสามารถหวังว่าจะเบาๆมีความท้าด้านลอจิสติกส์ที่แจ่มแจ้ง เรือบินต้องจัดแจงสำหรับเพื่อการบินแล้วก็ท่าอากาศยานพร้อมที่จะรับมัน จำเป็นต้องทำตารางเวลาแล้วก็ข้าราชการพร้อมให้บริการ แม้กระนั้นยังมีปัญหาที่เดาได้น้อยกว่าที่จะปะทะคารม ไม่มีผู้ใดสามารถมั่นอกมั่นใจได้อย่างไม่ต้องสงสัยว่าเรือบินจะได้รับอนุญาตให้บินไปยังที่แห่งใดหรือหน่วยงานระดับประเทศบางทีอาจตั้งเงื่อนไขอะไรก็ตามแก่ข้าราชการแล้วก็ผู้โดยสาร ปัจจุบันนี้มีเรือบินราว 17,000 ลำหยุดอยู่ที่ท่าอากาศยานทั่วทั้งโลกดังที่ขอคำแนะนำของ Cirium โน่นซึ่งก็คือราวสองในสามของกองยานทั่วทั้งโลก เป็นต้นว่า BA มีเรือบินที่เก็บไว้ที่ London Heathrow ที่ฐานซ่อมแซมในเมืองคาร์ดิทางแท็กซี่ที่ท่าอากาศยานระดับภูมิภาคยกตัวอย่างเช่น Bournemouth และก็ที่ท่าอากาศยาน Chateauroux ในประเทศฝรั่งเศส

หากแม้ในขณะหยุดเรือบินพวกนี้อยากการบำรุงรักษาเสมอๆ นิดหน่อยจะถูกเก็บไว้ให้พร้อมใช้งานโดยทันที สายการบินหลายที่จัดการเที่ยวบินไปกลับประเทศหรือบริการขนส่งผลิตภัณฑ์แบบเฉพาะกิจ แต่ว่าบุคคลอื่นจะใช้เวลาหนึ่งอาทิตย์หรือเป็นเวลายาวนานกว่านั้นเพื่อเตรียมตัวในการบินจากที่คนภายในอุตสาหกรรม แม้จำเป็นจะต้องใช้อากาศยานพวกนี้ทั้งผองในคราวเดียวการตระเตรียมให้พร้อมจะเป็นความท้าที่น่าสยอง แต่นักวิเคราะห์พูดว่าในทางปฏิบัติไม่น่าเป็นแบบนี้เพราะว่าสายการบินส่วนมากจะเริ่มจากการใช้ตารางบินที่ออกจะ จำกัด และก็เรือบินจำนวนหลายชิ้นจะไม่ต้องใช้จริงในอีกนับเป็นเวลาหลายเดือนด้านหน้า อีกหัวข้อที่สำคัญเป็นคุณลักษณะของคนเราที่ต้องเพื่ออุตสาหกรรมปฏิบัติงานได้ เป็นต้นว่านักบินอยากได้เวลากลางอากาศหรือในเครื่องเลียนแบบเพื่อรักษา เรตติ้ง” ของตัวเองหรืออนุญาตให้บินเฉพาะอากาศยาน พวกเขายังจำต้องตรวจร่างกายบ่อยๆ บุคลากรที่สำคัญอื่นๆตัวอย่างเช่นเจ้าหน้าที่และก็วิศวกรควบคุมการเดินทางด้านอากาศมีคุณลักษณะที่ จำกัด เวลาเช่นเดียวกัน